ZMIANY ORGANIZACYJNE ZASOBÓW

 Szanowni,

Coś się kończy, coś się zaczyna. Skończył się czas, na jaki opłacony był serwer, na który trafiały nagrania ramot. I zaczęło się nowe miejsce, skąd owe ramoty można pobrać. Aktualny adres jest pod linkiem po prawej stronie strony bloga "Serwery moich przyjaciół" - Serwer Maćka. Tam można znaleźć każdą z dotychczas nagranych ramot. Oznacza to, że linki podawane w poszczególnych postach przestały działać. W ciągu najbliższych dni postaram się wszystkie posty po kolei edytować i wstawić tam aktualne linki. (edit: melduję, że wszystkie linki w postach są aktualne i poprawne). Ale jeśli coś nie działa, pamiętajcie, że każdy tytuł powinno dać się znaleźć bezpośrednio na serwerze. Nie wymaga on ani logowania, ani żadnej rejestracji z waszej strony.
Ruszyła zrzutka na opłacenie nowego serwera (opłata jednorazowa, subskrypcja lifetime): https://pomagam.pl/yhahwp

Ramoty w postaci playlist filmów na YT pozostają bez zmian: https://www.youtube.com/@ksiazkamowiona Tu wszystkiego możecie posłuchać online, zamiast ściągać - jeśli komuś tak wygodniej.

Dziękuję za Waszą obecność, komentarze i wsparcie. Przede wszystkim dziękuję Patronom na patronite.pl/makoczytaramoty

Pozdrawiam

mako

Ignacy Chodźko - Obrazy litewskie - Pamiętniki kwestarza

 

Nie umiem się nachwalić, jakże piękna i wspaniała jest to literatura! Aż mi wstyd, że nic o niej nie widziałem wcześniej.
Zapraszam Was na powieść, na kartach której towarzyszyć będziemy panu Michałowi Ławrynowiczowi, który najpierw jako służały (Marszałek) starościński, a po utracie względów swego patrona, brat Michał - bernardyn i kwestarz, prowadzić nas będzie po Litwie przełomu XVIII i XIX wieku, od dworu do chałupy, od posesjonata do szaraczka.

https://mega.nz/file/uZ510DrL#RXw2y_OarKxY-xinsNaCJO6Jq9khy8wC6Jcn_0BMDN8

https://e.pcloud.link/publink/show?code=XZnMQX7ZKWEic6Oq0kQhuLazQTbqRbIelkTy

Teodor Jeske-Choiński - O mitrę hospodarską

 

To już druga w moim dorobku audiobookoczytania książka poświęcona sprawom mołdawskim. Pierwszy był "Zamek w Czarnokozińcach". Jeske-Choiński sięga po epizod wcześniejszy - awantury wołoskiej Olbrachta Łaskiego, w wyniku której na tronie hospodarskim zasiadł Jakub Heraklides. I w przypadku tej powieści także akcja toczy się wartko, postacie są wyraziste i wszystko to dobrze się czyta.

Ma mega: https://mega.nz/file/HYpTTZwD#dnnXNC3DpehoiTEfRKGd8N-01G0wFJRNlkyaZCQd2jU

U nas: https://e.pcloud.link/publink/show?code=XZfMQX7ZtOnqOq6XJ9k8eq5MqlM3URUa5vEX

Kazimierz Chłędowski - Po nitce do kłębka

 

Ta książka jest skrzyżowaniem pomiędzy powieścią obyczajową a kryminałem. W tym drugim zakresie daleko jej do Conan Doyla. Natomiast w warstwie obyczajowej jest napisana ze swadą, humorem i ostrą obserwacją. Akcja dzieje się w austro-węgierskim Lwowie.

https://mega.nz/file/fJhVnRyY#DR5AawUkE2JhdFM1WHUyGpuNYle_Vc54g5x7JCesAdE

https://e.pcloud.link/publink/show?code=XZ4MQX7ZBxM7VhV5GDhu863aECEtw8KPO6F7

Ludwik Stasiak - Rycerze śpiący w Tatrach

 

Nagranie rozpoczęte jeszcze w roku 2025. Także długo to trwało i niekoniecznie przez długość samej książki.

Ludwik Stasiak beletryzuje okres początków państwowości Polski. Historię rządów Bolesława Chrobrego obudowuje zestawem legend i podań, w tym historią o Wdałym Walgierzu. Powstał z tego konglomerat nie do końca spójny, ale wyrazisty.
Podobnie jak w przypadku wszystkich niemal powieści historycznych, a w szczególności dzieł powstałych w okresie przed odzyskaniem niepodległości, sama historia ma tutaj rolę propagandową. Osią dramatyczną jest odwieczny i niezmienny, w opinii autora, konflikt pomiędzy światami słowiańskim i germańskim.

https://mega.nz/file/jJokDALT#zaNM-KvOg3Ha5bziuM-knm795oVFkySk34KjJWqXX28

https://e.pcloud.link/publink/show?code=XZyMQX7Z4NphKdlS67BJLizlovebzpbYJk77

Adam Krechowiecki - Rdza

 

Z twórczością Adama Krechowieckiego już się za moim pośrednictwem mogliście zetknąć. Za każdym razem, jednak, chodziło o jego powieści historyczne. Tym razem oddaję do Waszej dyspozycji powieść obyczajową. 

I także w tym gatunku Krechowiecki sprawdza się jako autor. Postacie zarysowuje sprawnie i używając dość prostych środków nadaje im charakterystyczne rysy. Zwróćcie uwagę na "powiedzonka" poszczególnych bohaterów - szczególnie drugoplanowych. 

"Rdza" ma wszystkie zalety i wszystkie wady literatury obyczajowej swojego okresu. Z całą pewnością realia, język, maniery, obyczaje, stosunki międzyludzkie uległy zmianie i obecnie "trącą myszką". A jednak, nie jest trudno wyobrazić sobie te same dramaty, rozterki, trudności i wybory w świecie współczesnym. A to czyni tę literaturę - może nie pierwszoplanową - jednak literaturą cenną i broniącą się przed upływem czasu.

Zanim dostaniemy nową ekranizację "Lalki", zerknijcie (lub raczej "rzućcie uchem") na "Rdzę" Krechowieckiego.

https://mega.nz/file/fdpD3T4T#AFZbKyJ1xUN4ZqL2yHY3_1-Juqf6XBzxBDocMwvsZGY

https://e.pcloud.link/publink/show?code=XZ39QX7ZPP0MP6pdbeQmr0nDbaTnapzdz1Ik

Wiktor Gomulicki - Miecz i łokieć

 

Drugi już raz sięgam do twórczości Wiktora Gomulickiego. Pierwszy raz skłoniła mnie do tego nostalgiczna pamięć o lekturze z czasu podstawówki (lekturze, która od dawno już obowiązkową nie jest, a chyba i z list lektur nieobowiązkowych też zniknęła), czyli o 'Wspomnieniach niebieskiego mundurka". Tym razem do dorobku Gomulickiego wróciłem wiedząc już, że mogę liczyć na solidny warsztat tego autora i na niegłupią treść.

I przyznam, że mam po 'Mieczu i łokciu' wrażenia mieszane, na co najmniej dwóch poziomach. Bez zastrzeżeń pozostawiam warsztat pisarski. Wielu współczesnych mogłoby (i powinno) uczyć się, jak pisać, analizując Gomulickiego. To dla mnie nie budzi wątpliwości. Ale...

Po pierwsze - narracja historyczna. W 'Mieczu i łokciu' sięga autor do pierwszej połowy XVII wieku, do czasów, w który zmierzchać zaczyna "wiek złoty". Był Gomulicki nieodrodnym synem swoich czasów, więc nic dziwnego, że na sarmatyzm patrzył co najmniej nieufnie. Przyjął dokładnie to samo podejście, jakie przyjął Jasienica. Zaakceptował dominujący ówcześnie, ale przecież nie jedyny wśród historyków i historiografów, pogląd o wstecznictwie szlachty, o fanatycznej dewocji Zygmunta III Wazy, o kontrastującej z mierzwą szlachecką błyszczącej cnocie stanów niższych. I choć mnie osobiście ta narracja historyczna razi i (wybaczcie) zniesmacza, to uznałbym, że pisarz ma prawo kreować taką opowieść, jaką chce, dopóki robi to dobrze. Z tym, że Gomulickiemu się to nie udało. Król jest "woskową kukłą na sznurkach jezuitów", i z tego obrazu w powieści nic nie wynika. Poza "gębą" nie ma konsekwencji - choćby zmyślonych albo nagiętych do tezy. Szlachta to warchoły, złodzieje i przestępcy, a jednak do stanu szlacheckiego aspiruje świetlany bohater, mieszczanin. 

Po drugie - akcja. Cała ta powieść bardzo obiecująco się rozkręca. Mamy dobrze zarysowanych adwersarzy. Mamy postać, w której łatwo doszukać się elementu magiczno-fantastycznego. Mamy w końcu sprężynę losów głównych postaci napiętą do granic.... I to się nam wszystko rozłazi bez kulminacji, bez poczucia spełnienia, i w końcu także bez happy endu (choć z tym ostatnim można dyskutować).

Zapraszam do posłuchania. Zapraszam do niezgadzania się ze mną :)
https://mega.nz/file/7BAy2SaQ#DRRxoprx9GDFgKfTUFblT98QvLZkTgOv0QGkFtAjYDo

https://e.pcloud.link/publink/show?code=XZt9QX7ZifTjfGSE4TkqDmebLccNj8fHK9qX

Kazimierz Chłędowski - Zwierciadło głupstwa

 

Do całkiem niedawna Znałem Kazimierza Chłędowskiego wyłącznie jako historyka i historyka sztuki. Natrafiłem bowiem na jego - nawiasem mówiąc bardzo dobrą - pracę o historii rodu d'Este. Byłem więc trochę zdziwiony, kiedy okazało się, że Chłędowski był istnym człowiekiem renesansu - malarzem, satyrykiem, politykiem, nagradzanym urzędnikiem. A przede wszystkim był ideowym pozytywistą (przez co należy także rozumieć wrogie nastawienie do romantyzmu).

W ręce wpadła mi jego powieść satyryczna "Zwierciadło głupstwa" i zanim nie zacząłem jej czytać na głos, zupełnie nie wiedziałem, czego się po niej spodziewać.

Was jednak, drodzy słuchacze, wybawię z kłopotu i uprzedzę, z czym tak naprawdę mamy do czynienia w tym przypadku. Jest to bowiem literatura umoralniająco-prostująca ścieżki. Jeśli jesteś niepoprawnym romantykiem lub leniem, lub człowiekiem pysznym - tych kilkaset stron naprostuje Cię raz na zawsze. Odwołując się do rozsądku Chłędowski wytłumaczy Ci, jak masz żyć, żeby to życie miało sens. Dziś to samo kryje się pod płaszczykiem "dzieł motywacyjnych". Z tym, że w przeciwieństwie do wielu dzisiejszych guru, którzy bez skrępowania uznają się za lepiej wiedzących, autor "Zwierciadła" skromnie skrywa się za postacią...., no cóż, diabła! Tylko, że ten diabeł, to raczej dobry duch. Zresztą ma na imię Baliel, co jest niejako odwrócenie uosobionego zła o imieniu Belial. To ów Baliel, doświadczając bohatera Zwierciadła, pana Jana Bogorię, ukazuje mu poprzez doświadczenie prawidłowe ścieżki życia. A idąc za Bogorią, i Wy możecie kroczyć drogą prawdy - no, chyba, że nie wierzycie w uczenie się na cudzych błędach.

Poza tym, jest "Zwierciadło" zbiorem wcale udanych obrazków socjologicznych z końca XIX wieku. I jest tam również zgrabny (choć to tylko na mój gust) humor.

Jeśli więc macie poczucie, że czegoś Wam w życiu brakuje:
https://e.pcloud.link/publink/show?code=XZP9QX7ZD0apqx7SkG0GnRo9HiLqYLTqE0Xy

https://mega.nz/file/eUZwDKAC#Egssb9B7xM_45BjdwRGCNqrAIabNoLq7PXIxcZ5lRrM

Adam Krechowiecki - Tarłówna

 Opowiadanie? Powieść? Esej?

Co by to nie było, to zapoznanie się z wersją audio będzie Was kosztowało trochę ponad godzinę czasu. Ja trafiłem na tę pozycję poszukując śladów po Kasprze Paniewskim, którego poznałem na kratach "Zamku w Czarnokozińcach" Chadźkiewicza.

U Maćka: https://e.pcloud.link/publink/show?code=XZW9QX7ZGCVL5yXLJgkTHzSYvcu10JaPaiQV

Na mega: https://mega.nz/file/CYhVwCrZ#9sPUoVDrtw9mYOiVgOLbTOZ5qa-sTSipjIEonRjbtWk

Sygurd Wiśniowski - Dzieci królowej Oceanii

 

To już drugie moje (nasze) spotkanie z twórczością polskiego podróżnika, awanturnika i pisarza Sygurda Wiśniowskiego. Tym razem autor i zarazem narrator powieści znajduje się na Nowej Zelandii.

Pomimo dziewiętnastowiecznego rodowodu (powieść o latach 60-tych XIX wieku), zarówno sposób narracji, jak i dowcipny i ironiczny język, postacie, a także ukryte pod warstwą przygodową ważniejsze przemyślenia są nadspodziewanie świeże. Nic tu nie trąci myszką.

Zachęcam szczerze do zapoznania się z twórczością Wiśniowskiego (lub odświeżenia jej sobie). 

I jeszcze jedna refleksja. Żyjemy obecnie w dobie kajania się za kolonializm i rasizm. Wiele narodów, państw i organizacji ma w tym zakresie swoje "za uszami" i musi stawić czoła swojej przeszłości. Trend ten trafia także do nas, choć mówienie o naszej przeszłości kolonialnej jest - moim zdaniem - sporym nadużyciem. Wszystkim, którzy uważają, że i my mamy się czego z naszej przeszłości wstydzić polecam lekturę powieści Wiśniowskiego. Nie są one oczywiście jakimś uniwersalnym opracowaniem usprawiedliwiającym generalizowanie, ale dają wgląd w umysł i poglądy rasowe Polaka żyjącego w XIX wieku. 

https://mega.nz/file/GRgmUDKR#xjlMoqtKSNIUXpRNRP5nZVDAG50q4uPpneUGpfxNGLg

https://e.pcloud.link/publink/show?code=XZS9QX7Ziphh4OLQubfg8INbOQTlOBcl90VX

Władysław Umiński - Zaziemskie światy

Powojenna kontynuacja opowieści fantastyczno-naukowej rozpoczętej w "Na drugą planetę". 
Pomimo powstania w późnych latach 40-tych XX wieku, powieść ma w dalszym ciągu bardzo silny charakter fantastycznej powieści XIX-wiecznej. Dla jednym będzie to zaleta, dla innych wada.

Interesujące są rozważania autora dotyczące naszej cywilizacji i wizje tego, czym byłaby cywilizacja idealna.

https://mega.nz/file/vF421J5Q#na-6qSfOX-bZs86njhJir24fY4y_fvmH1mo98FLME5c

https://e.pcloud.link/publink/show?code=XZ89QX7ZJpe2JJeMUsLRtieRYRIshLVYLfx7

Halina Huszczyńska - Zaczarowana kraina (Biblioteczka książek radosnych)

 

Kolejna próba podejścia do literatury dziecięcej. Próba, bo chyba dzisiejsze dzieci będą miały kłopot z zainteresowaniem się takimi ramotami.

Chociaż,... jeśli istnieją jeszcze dzieci, którym wyobraźnia pozwala na dostrzeżenie egzotyki, magii i przygody w otaczającym nas świecie, to może....

Książeczka z roku 1939. W wersji wideo (z ilustracjami) dostępna na YT: https://www.youtube.com/watch?v=BnT2_n1Jxxc

Dajcie znać, czy jakieś dziecko dało radę posłuchać :)

U Maćka: https://e.pcloud.link/publink/show?code=XZF9QX7ZW1ECBbUhz3mN4ge3A6ERSfWmxbky

Na mega: https://mega.nz/file/mZ4wlK6C#QpbJR5NuOn3zNmNAONx-LxMiWTMGRzP4VONb2ytIu_M

Władysław Umiński - Na drugą planetę

 O przypomnienie twórczości Umińskiego, zwanego "polskim Verne'm" byłem proszony już dawno, jeszcze za czasów śp. bloga "poczytaj mi mako" :). Dopiero teraz mogłem te prośbę spełnić, ponieważ z dniem 31 grudnia 2024 roku upłynęło 70 lat od śmierci tego autora, więc jego twórczość przeszła do domeny publicznej.

"Na drugą planetę" to dzieło jeszcze XIX-wieczne, wyraźnie inspirowane twórczością Juliusza Verne'a. Więcej w niej literatury przygodowo-podróżniczej, niż fantastyki. Ale to fantastyka jest rdzeniem tej powieści. Bo czymże innym, a nie fantastyką, jest pisanie o poszukiwaniu kontaktu z cywilizacjami pozaziemskimi. W dodatku poszukiwanie to odbywa się przy użyciu środków naukowych, więc nawet o rdzeniu SF można tu mówić.

Mam nadzieję, że będziecie mieli trochę radości z poznawania (albo przypominania sobie) powieści fantastycznych Władysława Umińskiego. Ja, czytając, dobrze się bawiłem :)

U Maćka: https://e.pcloud.link/publink/show?code=XZGnQX7ZCKXDHqhVzTytT6kcFveutQ8dGEGV

Na mega: https://mega.nz/file/TJpUgaqb#i7mxkJH-Em-udoVd1djvgA7DJ3ll4xnEvtQcGhcDdhU

Nieśmiało przypominam, że można dorzucić się do powstawania moich audiobooków na patronite.pl/makoczytaramoty

Ludwik Stasiak - Krwawe ręce

Bardziej malarz niż pisarz. Bardziej nowelista niż powieściopisarz. Uczestnik słynnego wesela w Bronowicach. I bardzo zapomniany. 

"Krwawe ręce" to opowieść osnuta wokół historii rabacji galicyjskiej i krwawego dzieła Jakuba Szeli. Ale, choć jego bohaterami są także postaci historyczne, nie jest to wierny i bezdyskusyjny opis tamtych wydarzeń. Jest to zdecydowanie powieść podporządkowana przesłaniu wolnościowemu i skierowana przeciw austriackiemu zaborcy. Napisana jeszcze w czasach niewoli, zawiera jednak spostrzeżenia, które z perspektywy późniejszej historii są zadziwiająco (i ponuro) trafne.

Powieść zawiera dość brutalne opisy tortur. Ostrzegam, że mogą one osobom bardziej wrażliwym wydać się zbyt plastyczne.

Audiobook do pobrania tu: https://e.pcloud.link/publink/show?code=XZUnQX7ZJxXXhBN1xa44GVRYgOvF0zTOUg9k

oraz tu: https://mega.nz/file/yFgwADTK#L8hgj3yQ3v9c6wjSRoZN6ZJdRy430FOdCN8ibrDWVe8

Nagranie powstało dzięki wsparciu patronów wymienionych w pierwszym i ostatnim pliku audiobooka. Do grona patronów można dołączyć na https://patronite.pl/makoczytaramoty

Serdecznie dziękuję!

Natan Hannover - Jawein mecula, czyli bagno głębokie

 

Kiedy sięgałem po "Zamek w Czarnokozińcach" Chadźkiewicza, sądziłem, że się już bardziej w czasie nie cofnę. Głównie z powodu coraz większych różnic językowych.
Tymczasem, głównie dzięki wysiłkowi tłumacza - Majera Balabana - podjętemu na przełomie wieku XIX i XX, przed moje oczy trafiła pozycja napisana prawdopodobnie w roku 1652. Doprawdy, nie sądziłem, że "ramoty" cofną się do połowy XVII wieku.

Jeśli są w gronie słuchaczy "ramot" miłośnicy sienkiewiczowskiego "Ogniem i mieczem", wysłuchanie kroniki tych czasów napisanej z perspektywy polskiego Żyda, będzie chyba interesujące. Rzecz bowiem dotyczy powstania Chmielnickiego i wojny kozacko-polskiej, czyli dokładnie tego, o czym pisał Sienkiewicz.

Nie jest "Jawein mecula" podręcznikiem historii, nie jest także fikcją historyczną. W ogóle łatwiej napisać, czy ta pozycja nie jest, niż czym jest. Pozostawię to Waszej ocenie, ale z tym zastrzeżeniem, żebyście nie podeszli do niej bezkrytycznie. Autorem powodowały bowiem motywacje zaskakująco bliskie sienkiewiczowskim - "pokrzepienie serc" i "martyrologia". Z tym, że z perspektywy zupełnie innego narodu.

https://mega.nz/file/vQ4xiJwA#FipV9sR-jzZWur7oqN00rwKmZzQsKVv8dS6xWR4a8fc

https://e.pcloud.link/publink/show?code=XZnnQX7ZvWQmPKiDnd83m6RXoBp4rFbudj3X

Stanisław Pilecki - Stój chwilo!

 

Słaby ze mnie detektyw, ale nie znalazłem biogramu, ani nawet jakiś skrótowych informacji na temat Stanisława Pileckiego. Googlowe wyniki dominuje inny Pilecki - rotmistrz. Nie wiem więc, czy i co poza "Stój chwilo!" autor ten napisał. Jakby ktoś coś wiedział, będę wdzięczny za informacje.

Tymczasem powstała w końcu XIX wieku powieść, do której tytuł zaczerpnięty został z opowieści o Fauście, i w której odwołanie do literackiego, a może jeszcze silniej do operowego Fausta przewija się niejednokrotnie nie jest dziełem zasługującym na tak całkowite zapomnienie, jakiego - zdaje mi się - doświadcza. Sądzę wręcz, że w rodzimej dyskusji nad tym, czy wyższy jest romantyzm, czy pozytywizm, Pilecki zgłasza ważny głos.

Powieść nie jest wolna od wad różnego rodzaju. Pojawiają się na jej kartach postaci całkowicie niemal zbędne i wątki niepotrzebne. Co nie zmienia postaci rzeczy, że rozdział przedostatni serwuje nam niewielki "twist", który każe raz jeszcze spojrzeć na bohaterów i zmienić nieco ich wagę.

Powieść czyta się łatwo, język nie zestarzał się nieładnie. Natomiast - po raz kolejny u mnie, u lektora, ujawnia się pięta achillesowa, jakże często rzutująca na jakość produkcji audiobooków literatury XIX-wiecznej: brak znajomości języka francuskiego. Błagam Was o wyrozumiałość, mimo iż oczyma duszy widzę tych, którzy francuski znają i ich - zupełnie uzasadnione - skrzywienie na dźwięk tego, co ja z siebie wydobywam. Starałem się korzystać choćby z podpowiedzi stron internetowych oferujących odczytywanie fraz obcojęzycznych na głos, ale bardzo niewiele mi to dało. Tymczasem to właśnie francuski był tym językiem, którym posługiwali się ludzie światowi w XIX wieku. Z drugiej strony, nie chciałem zastępować oryginalnych zapisów tłumaczeniami. Sam nie wiem, czy słusznie.

U Maćka ta pozycja jest tu: https://e.pcloud.link/publink/show?code=XZSnQX7ZhxxPftM8q050BMcEVAXLMBwO8AVy

Na mega: https://mega.nz/file/eVJhAKQY#5slUKSaeIfh7X3BTknXyLPy4aWAqjLQAtytaLmrD3_o

Lista patronów 50 i 100 na początku nagrania. Lista wszystkich na końcu. Zainteresowanych patronatem zapraszam na www.patronite.pl/makoczytaramoty

DZIĘKUJĘ!

Zygmunt Fortunat Miłkowski (T. T. Jeż) - Hryhor Serdeczny

 

O ile jeszcze pseudonim artystyczny - T. T. Jeż (Teodor Tomasz Jeż) - czasami, szczególnie u starszych czytelników, budzi jakieś skojarzenia, o tyle prawdziwe nazwisko autora - Zygmunt Fortunat Miłkowski - najczęściej pozostaje bez echa.

I nawet to, że Sejm RP ogłosił rok bieżący rokiem Miłkowskiego, w 200. rocznicę urodzin, niewiele w tym stanie rzeczy zmienia.

A jest Miłkowski postacią po wielokroć godną pamiętania. Czynny polityk emigracyjny, niestrudzony działacz na niwie niepodległościowej, publicysta i pisarz. Spod jego pióra wyszło z górą 80 pozycji i na polu płodności literackiej ustępuje miejsca bodaj tylko Kraszewskiemu. Natomiast w dziedzinie niepodległościowo-politycznej, osobistość o walorze jakże pożądanym (i wtedy i - jeszcze bardziej chyba - dziś): człowiek umiejący budować zgodę, potrafiący ujść zacietrzewieniu i dostrzec różne elementy racji wśród wielu opcji politycznych. Dość powiedzieć, że na jego autorytecie opierali się zarówno zwolennicy Dmowskiego, jak i piłsudczycy.

Na pierwsze spotkanie z Miłkowskim - Jeżem, wybrałem "Hryhora Serdecznego", a to z powodu tematu Ukrainy. Jako że i dziś wielu podnosi rozmaite kwestie historyczne związane z Ukrainą, uznałem, że spojrzenie pisarza poszukującego zgody i konsensusu w niezłomnym dążeniu do celu może się okazać przydatne. Powieść dzieje się w połowie XIX wieku. Pretekstem jest powstanie chłopskie na Ukrainie w 1855 roku. Wiele z tego, co o Moskwie i Moskwicinach Miłkowski napisał na kartach tej powieści nadal pozostaje aktualne. Niestety, wiele z tego, co napisał o nas - także. 

Powieść jest nie bez wad. Wątki stricte fabularne rozwijają się i zamierają bez jasnej kulminacji. Pozostaje w tym względzie poczucie niedosytu. Ale język jest klarowny, myśl wyraźna i styl nadspodziewanie świeży.

https://mega.nz/file/rFZDWCAb#4tKMuiqK_AEpxoPBIM6clo3LFHfZj61Z7HKvEvHp-Z8

https://e.pcloud.link/publink/show?code=XZQnQX7ZhpWvmMQbfkuUeMeRJ0TE6kcl6ky7

Ernst Teodor Amadeusz Hoffmann - Diable eliksiry

 Obił Wam się o uszy tytuł "Opowieści Hoffmanna"? Jeśli skojarzenie prowadzi Was ku muzyce, a może dokładniej - ku operze, to doskonale. Libretto opery Jacques'a Offenbacha o tym tytule oparte jest na opowiadaniach E. T. A. Hoffmanna - romantycznego prozaika, fantasty, autora dzieł dziwnych, chwilami mrocznych, zawsze magicznych.
Diable eliksiry są taką właśnie opowieścią. Mroczną, bo dotyczącą rodzinnej klątwy, Dziwną, bo losy ogromnej liczby postaci splatają się łączą w chwilami trudną do rozwikłania plątaninę. Magiczną, bo jej pretekstem jest magiczny eliksir pozostawiony przez samego szatana kuszonemu świętemu Antoniemu.

Diable eliksiry to także powieść, która może być bardzo plastycznym zapisem choroby - schizofrenii i rozdwojenia jaźni.

Sięgnijcie - warto!

https://mega.nz/file/fUZm0awC#ySEv_hxFrZfJ0s7zWcAMAkWIRI9IpUIKtyI0D3L7RK0

https://e.pcloud.link/publink/show?code=XZynQX7ZX6BOM9wiUYH1orDdlW62iJuBO0Pk

Nagranie powstało dzięki hojności patronów. Aby dołączyć do ich grona, zapraszam na https://patronite.pl/makoczytaramoty

Ferdynand Antoni Ossendowski - Daleka podróż boćka

 Takie moje otwarcie próbne projektu "mako czyta dzieciom".

Opowiadanie/mini powieść autora, który nam się z literaturą dziecięcą zbytnio nie kojarzy. Choć niesłusznie, to pozycji skierowanych do młodego czytelnika stworzył co najmniej kilkanaście.

Wiosennie i bocianowo zaczynamy od Łobuza - urodzonego nad Bzurą bociana, który migruje tam, gdzie bociany migrują... 

Jedna ważna uwaga - Ossendowski, z wdziękiem "uczłowieczając" nieco swojego głównego bohatera, nie popada w - jakże dziś powszechny - "bambizm". Przyroda jest jednak nie do końca baśniowa, pozbawiona przemocy, czy nieszczęśliwych okoliczności. Warto to mieć na uwadze, i przygotować się na reakcje, szczególnie najmłodszej publiczności.

Nagranie powstało dzięki wsparciu patronów. Ich lista otwiera pierwszy odcinek i zamyka ostatni. BARDZO DZIĘKUJĘ!

Do grona Patronów dołączyć można pod adresem https://patronite.pl/makoczytaramoty

Jeśli idea części ramot skierowanych do dzieci i młodzieży Wam odpowiada (lub nie), nie krępujcie się, aby dać mi znać, co na ten temat myślicie. Jestem także otwarty na propozycje kolejnych pozycji w tym cyklu (pamiętajcie - koniecznie w domenie publicznej).

Spakowany audiobook tu: https://mega.nz/file/CQBHkAIK#jMks5eNCy-W7r_s-p6z5sNN-jIm57Wm9F6aHTf7zx9o

https://e.pcloud.link/publink/show?code=XZKeQX7ZgYHUs5Cxf7b7k2M92J3eRYPXlJy0

Sygurd Wiśniowski - Czarna czy biała

 Może zacznijmy od autora. Któż dziś zna i pamięta Sygurda Wiśniowskiego - syna galicyjskiej ziemi, absolwenta gimnazjum w Stanisławowie, podróżnika, reportera...? A jego twórczość była na tyle znana i poważana, że komplementowali ją Henryk Sienkiewicz (którego niespokojny duch także wyniósł na zagraniczne wojaże) i Maria Konopnicka. Do jego twórczości z pewnością wrócę. Nęci mnie już Wiśniowskiego dorobek reporterski.

Tymczasem "Czarna czy biała", powieść z 1880 roku. Na pierwszy rzut oka - romans. Ale wystarczy zanurzyć się nieco głębiej, aby pod historią miłosną dostrzec i oko obserwatora, i serce publicysty. Rzecz się dzieje na Kubie - w raju piekłem podszytym. I Wiśniowski przedstawia zarówno rajskie obrazki, jak i daje odczuć liźnięcia piekielnych płomieni. Te dziesięć krótkich rozdziałów, to znacznie więcej niż romansik dla pensjonarek...

Ale, co ja Wam będę pisał! Przeczytajcie lub posłuchajcie :)

Na koniec - jest to pierwsze nagranie powstałe dzięki Patronom. Ich listę znajdziecie na początku i końcu nagrania. Gdybyście zechcieli dołączyć do ich liczby, w kolejnych nagraniach lista ta urośnie także o Wasze nazwiska lub nicki. Zachęcam i dziękuję. (https://patronite.pl/makoczytaramoty)

https://mega.nz/file/KRYlAIpB#zpN91MbW_Jsp43sWh3v3WC1Az4m0AWJiayzbEAvM50Y

https://e.pcloud.link/publink/show?code=XZneQX7ZhPuOI61X6Y5rwbb0sc1pmFoV9F4k